HomeVan de voorzitterVoorwoord Nieuwsbrief 7,2016

Onlangs las ik in Medisch Contact dat drie geneeskundestudenten de KNMG Jong Talent Aanmoedigingsprijs hadden gekregen: drie heren. In het NTvG stond een artikelenreeks over de wijze waarop het onderzoeksprogramma voor universitaire centra is vastgesteld; geen vrouwelijke hoofdrolspeler van medische kant.

Zomaar twee voorbeelden. Ik let er niet altijd op, maar soms is het belangrijk je erover te verbazen dat we nog steeds vaak (vooral) mannen in 'hoofdrollen' zien. Niet omdat er perse een vrouw bij moet zijn of een vrouw het beter doet, maar omdat bekend is dat diversiteit meerwaarde biedt. Er komen steeds meer vrouwen in hogere of besluitvormende posities en toch blijven vrouwen minder zichtbaar dan mannen. Onbewust beïnvloedt dat ons beeld over wat normaal is. Rationeel weten we dat het beter kan, maar om allerlei redenen verandert het maar langzaam. Quota en lijstjes krijgen veel weerstand, maar helpen je wel om elkaar te blijven verbazen en in actie te komen.

In de zorg zie je een vergelijkbaar proces. We vinden dat de zorg beter is als er meer tijd en aandacht is voor de patiënt en voor jezelf als arts. Toch komen deze aspecten vaak in de knel omdat er zoveel meer moet. Empathie, compassie, maatwerk, je zou denken dat het vanzelfsprekend is maar om allerlei redenen gaat het niet (altijd) vanzelf. En dus wordt veel tijd en energie gestoken in projecten om 'beter luisteren naar de patiënt ' en 'zorgen voor jezelf als arts ' te promoten. Moeten we straks gaan 'vinken' of je met empathie gewerkt hebt? En wellicht ook een quotum halen?

De praktijk is weerbarstig. Het lijkt alsof de nadruk ligt op wat iedereen individueel kan doen - bijvoorbeeld door cursussen in persoonlijke effectiviteit of in empathie en shared decision making. Dat is niet genoeg om de context te veranderen, evenmin als quota of richtlijnen dat doen. Het gaat erom dat wij het als professionals ook samen uitdragen. Dus blijf je af en toe verbazen - over de m/v verdeling, de zorg, maar ook seksuele intimidatie en zoveel andere thema's die ons raken - en deel je input in jouw netwerken en steun elkaar. Het zou mooi zijn als we vrouwelijke studenten kunnen stimuleren zodat er volgend jaar een vrouwelijke KNMG prijswinnares bij is. Gewoon, omdat het ook leuk is als mannen en vrouwen gelijk meedoen en samen de zorg blijven verbeteren. Of moeten we (ook) zelf zo'n prijs uitloven?

Namens Lydia, Wybrich, Caroline, Clara en Joke wens ik iedereen een goede terugblik op 2016 toe en een  nieuw jaar met veel vertrouwen in, inspiratie en liefde voor -  en verbazing over  - jezelf, je naasten en alle anderen.

 

VNVA in het kort

  • De VNVA behartigt de belangen van de vrouwelijke artsen. De vereniging acht het van groot belang dat alle vrouwelijke artsen hun talenten optimaal kunnen benutten en daardoor een hun passende positie in de gezondheidszorg kunnen innemen. Tevens zet de vereniging zich in voor het inweven van seksespecifieke geneeskunde in opleiding en praktijk. Daarbij stimuleert de VNVA de gewenste maatschappelijke veranderingen…

Volg ons

VNVA op sociale media