HomeVan de voorzitterVan de (scheidend) voorzitter Sylvia Buis

Van de (scheidend) voorzitter Sylvia Buis

brocheBij mijn afscheid als voorzitter kreeg ik een mooi cadeau: een VNVA broche in de vorm van een ‘matje’. Ik neem nu even de vrijheid om te associëren bij dit beeld, net als we omgekeerd gedaan hebben bij een bijeenkomst met Schat in de markt (onze begeleider naar een moderner beeld van de VNVA). We zochten allemaal een afbeelding uit die ons aansprak, denkend aan de VNVA. Iedereen had een ander beeld en ander verhaal, en kwam toch uit bij de kernpunten die we als VNVA delen. Mijn ‘beeld’ was dat van een klein meisje, uitkijkend over zee. Zeker toen ik (bijna) arts was had ik geen idee wat ik en wat het kon betekenen om dokter te zijn, en heb ik me binnen de VNVA vaak geïnspireerd en gesteund gevoeld in mijn persoonlijke ontwikkeling en in samenwerking met anderen. Ik had nooit vermoed om voorzitter te worden, maar ik ben blij en dankbaar dat ik deze uitdaging ben aangegaan (en ja hoor, ik heb erover getwijfeld) en dank jullie voor het vertrouwen.

Terug naar de broche. Het ‘matje’ symboliseert voor mij meer dan het VNVA netwerk waar je je op een of andere manier mee verbindt. Parttime werken, zwangerschapsverlof, toegang tot alle specialisaties, trainingen, het kan allemaal, voor mannen en vrouwen en we zijn trots op de rol van de VNVA daarin. Ik zie ook de uiteinden, de lange draden en denk dat daar een belangrijke kracht van de VNVA ligt. Die uiteinden maken deel uit van grotere en kleinere netwerken, op allerlei gebieden. Ook al zien we dat het netwerk van de VNVA een stuk losser is geworden, veel (oud) leden zijn juist actief op veel andere terreinen. Maakt dat het ‘matje’ af?

Nee. Er liggen nog losse draden die juist wel binnen het VNVA netwerk versterkt zouden kunnen worden. Denk maar aan basisartsen zonder baan, jonge klaren die geen werk kunnen vinden, chef de cliniques die maar blijven zwerven omdat ‘er geen plek is’ in maatschappen, hoge werkdruk, matige vervanging van zwangerschaps en ouderschapsverlof, burn out, … Natuurlijk gelden veel problemen ook voor mannen, maar vrouwelijke artsen worden vaak op een andere manier geraakt. En dat in een steeds uitdagender zorglandschap waar de patiënt (terecht) veel centraler gesteld wordt en de eisen aan artsen steeds hoger worden. Ik ga ervan uit dat er (jonge) vrouwelijke artsen zijn die gezamenlijk een nieuw of ander draadje aanreiken of gaan trekken. De VNVA kan een vehikel zijn om die kansen te pakken en samen te zorgen voor een nog betere zorg (voor je patiënt en voor jezelf). En hoewel in de zorg geldt ‘in dubio abstine’ wil ik je nu vragen ‘juist bij twijfel, probeer het’ (en mail vnvamail@vnva.nl). Het huidige bestuur, tijdelijk onder leiding van Lydia Ketting, gaat graag met je in gesprek.

 

VNVA in het kort

  • De VNVA behartigt de belangen van de vrouwelijke artsen. De vereniging acht het van groot belang dat alle vrouwelijke artsen hun talenten optimaal kunnen benutten en daardoor een hun passende positie in de gezondheidszorg kunnen innemen. Tevens zet de vereniging zich in voor het inweven van seksespecifieke geneeskunde in opleiding en praktijk. Daarbij stimuleert de VNVA de gewenste maatschappelijke veranderingen…

Volg ons

VNVA op sociale media