HomeVan de voorzitterVoorwoord nieuwsbrief oktober 2017

LydiaMomenteel gebeuren er in de samenleving zaken waarvan ik denk: eindelijk vormen vrouwen gezamenlijk een vuist tegen situaties die altijd maar voor lief genomen zijn. Steeds meer realiseren we ons dat heel veel niet vanzelfsprekend is. Door ons gezamenlijk uit te spreken kan er verandering komen in bepaalde gewoontes. Ben ik cryptisch? Ik bedoel de acties van vrouwen – en in tweede instantie ook mannen- tegen sexuele intimidatie en misbruik. Gaat de twitteractie #metoo de omslag geven?

Wij waren deze dagen vanuit de VNVA al bezig met sexueel geweld doordat wij onze leden hebben uitgenodigd om naar het congres te komen ter gelegenheid van het eerste lustrum van het Centrum voor Sexueel en Familiaal Geweld in Nijmegen in combinatie met de Algemene Ledenvergadering van de VNVA op 20 oktober jl. Voor vrouwelijke artsen lijkt dit een onderwerp waar niet erg veel animo voor is: er waren heel weinig leden vanuit onze vereniging en eerder heeft een aanbod van scholing over sexuele intimidatie zo weinig respons gegeven dat de scholing niet doorging. Hoe moet ik dit nu interpreteren?

Een tweede voorbeeld van een maatschappelijke respons vond ik de ophef die ontstond naar aanleiding van de veroordeling door een mannelijke rechter voor het wildplassen door een vrouw. Ik vond het op de eerste plaats bizar dat hij tot die uitspraak kwam, maar het was ook een bewustwording van hoe bepaalde voorzieningen vanuit een mannelijk perspectief worden gemaakt. Laten wij dat gewoon gebeuren? Kunnen vrouwelijke dokters verschil maken? De tijd lijkt er rijp voor!

Een derde gebeurtenis riep bij mij ook gemengde gevoelens op: ik was 5 oktober op het congres van WomenInc: Gender & Gezondheid. Een uitstekend congres, waar veel mensen op af waren gekomen. Een aantal coryfeeën van de VNVA konden ook hun bijdragen over gendersensitieve geneeskunde presenteren. Terecht werd de opmerking gemaakt dat mannen en vrouwen tot in elke cel verschillend zijn en dus recht hebben op een eigen wetenschappelijke benadering. Maar mijn dubbele gevoel kwam niet voort uit het feit dat het leuk was dat Koningin Maxima naar dat congres kwam, maar uit de belangstelling die toch wèl te wekken blijkt voor onderwerpen waar wij ons als vereniging al bijna 85 jaar sterk voor maken. Maar waarom komen jonge en oudere artsen nauwelijks naar activiteiten die wij voor ze organiseren?

Ik heb geen goede antwoorden op deze vragen en zou graag van onze leden horen wat wij kunnen doen om de vereniging levend(ig) te houden! Na de laatste ALV hebben 2 bestuursleden het roer in handen en dat voelt toch wel als een hele smalle basis!

Niet alleen met deelname aan activiteiten willen wij betrokkenheid: wij willen onze collega’s stimuleren hun stem te laten horen. Wij nodigen iedereen uit een essay te schrijven over een (maatschappelijk/wetenschappelijk) onderwerp waar je zelf enthousiast over bent en bij voorkeur gender een rol speelt. In de voorjaarsvergadering krijgen drie genomineerden een podium om hun essay te presenteren zodat we op het lustrumcongres van 6 oktober 2018 de winnaar/winnares bekend kunnen maken!

 

- Lydia Ketting-Stroet, voorzitter a.i.

VNVA in het kort

  • De VNVA behartigt de belangen van de vrouwelijke artsen. De vereniging acht het van groot belang dat alle vrouwelijke artsen hun talenten optimaal kunnen benutten en daardoor een hun passende positie in de gezondheidszorg kunnen innemen. Tevens zet de vereniging zich in voor het inweven van seksespecifieke geneeskunde in opleiding en praktijk. Daarbij stimuleert de VNVA de gewenste maatschappelijke veranderingen…

Volg ons

VNVA op sociale media